Ik portretteer vergeten iconen en culturele outsiders. Niet vanwege hun roem, maar om wat hun verhalen blootleggen. 

Elk portret begint met onderzoek. Ik verdiep mij in levens, context en narratief. Wie ik kies, en waarom, is onderdeel van het werk.

Mijn materialen fluisteren niet. Acryl, olie, houtskool en pastel schuren, breken en verstoren. Krassen en vervorming zijn niet alleen stijlmiddelen, maar ook sporen van een leven.

Het resultaat: herkenbare gezichten met karakter — ongepolijst en moeilijk te negeren. Ze vleien niet. Ze kijken terug. Het zijn series portretten die bewegen tussen kunst, geschiedenis en hedendaagse beeldtaal.

Mijn jaren in het Midden-Oosten en Afrika scherpten mijn blik op macht, identiteit en beeldvorming. Die blik stuurt mijn selectie en daarmee mijn werk.

Ik ben in 2024 begonnen met schilderen. Laat? Misschien. Maar ook: precies op tijd. Voornamelijk autodidact zie ik mijn studio als een ruimte waar de beeldtaal zich ontwikkelt door oefening, intuïtie en wrijving.